Kayıp Şehirde Bir Çocuk Ağlar...

Kayıp şehirde bir çocuk ağlar

masamda ben

bahar yorgunluğu düşer gözlerime

yeni umutlar doğururum kendime

arar da durur bir çocuk kaybetmişcesine

kayıp şehirde bir çocuk ağlar

gözlerinde ben

vurgunların en büyüğünü yaşarım içimde

dipsizleşir düşündüklerim

sarılır koca bir hayat

ben kocarım, şehir kocar

kayıp şehirde çocuk ağlar

dizlerinde ben

hayallere karışır düşünceler

bir yaşarım hayatta, bin ölürüm rüyada

her sabah yorgun uyanır sessizliğim

karanlığa gömülür söylenmiş sözler

peşine düşerim içimdeki çocuğun

kayıp şehirde bir çocuk ağlar

şiirlerimde ben

hasret düşer yüreğime,

geçmiş ve gelecek bir an

zamanı durdurmak ne mümkün

kaldı ellerimde düşkünlüğüm

kayıp şehirde bir çocuk ağlar

avucumda gözyaşları

kendi gözlerime sürerim

çocuk ağlar ben ağlarım

zaman kayıp

şehir kayıp

çocuk kayıp

içimde ağlar bir çocuk

şehirde kaybolurum ben

Erdoğan Ergin